بلند می‌شم، پاهامو به اندازه عرض شونه‌هام باز می‌کنم، چند بار زانوهامو خم و راست می‌کنم تا از آمادگی جسمانیم اطمینان حاصل کنم، دست راستمو با زاویه سی و پنج درجه نسبت به پهلوم باز می‌کنم، با آرنجم زاویه صد و بیست درجه تشکیل می‌دم، با انگشتای دست راستم قوس گردن می‌سازم، آفتابه قرمز نیمه‌پری که دست چپمه رو یکم به سمت پایین خم می‌کنم و خودمو برا جواب دادن به اولین آدمی آماده می‌کنم که بگه :" این نیز بگذرد "